نام بلو-ری از تکنولوژی لیزر آبی (از نوع بنفش) مشتق شده است که برای خواندن و نوشتن این نوع دیسک ها استفاده می شود. به دلیل طول موج کوتاه (405 نانومتر)، ظرفیت ذخیره اطلاعات بلو-ری بیشتر از DVD ( لیزر با نور قرمز و طول موج 650 نانومتر ) است. یک دیسک بلو-ری دو لایه، می تواند 50 گیگابایت ذخیره کند که شش بار بیشتر از ظرفیت یک دی وی دو لایه است.

در آوریل سال 2008 بیشتر از 350 عنوان دیسک بلو-ری در آمریکا و بیش از 250 عنوان نیز در ژاپن منتشر شد. در طی رقابت دیسک های نوری با کیفیت بالا، بلو-ری در حال رقابت با HD DVD بود و در فوریه سال 2008 ، زمانیکه شرکت توشیبا - تولید کننده اصلی HD DVD- اعلام کرد که این دیسک بعد از این توسعه نخواهد یافت، بلو-ری برنده و پیشتاز دیسک های با کیفیت بالا شد.

در ابتدا به دلیل اینکه لایه ذخیره اطلاعات در این دیسک، در مقایسه با دی وی دی، به لایه رویی نزدیک تر بود، در برابر خش آسیب پذیر تر مینمود و با لایه ی کارتریج محافظت می شد. اما با پیشرفت دانش پلیمر، وجود این لایه ضرورتی نداشت.